رشته مجسمه سازی: راهنمای جامع و کامل برای علاقه‌مندان به هنر

رشته مجسمه سازی

رشته مجسمه سازی یکی از قدیمی‌ترین و خلاقانه‌ترین شاخه‌های هنرهای تجسمیه که از دل تاریخ بشر بیرون اومده و هنوزم با قدرت به حیاتش ادامه میده. این رشته بهت اجازه میده با دستات، ایده‌ها و احساساتت رو به آثار سه‌ بعدی تبدیل کنی؛ از مجسمه‌های کوچک گِلی تو کارگاه‌های شخصی گرفته تا تندیس‌ های عظیم سنگی تو میدان ‌های شهر. اگه عاشق خلق آثاری هستی که هم زیبا باشن، هم پرمعنا، و هم سال‌ ها بمونن، رشته مجسمه‌سازی میتونه مسیر رویاهات باشه.

تو این مقاله، قراره همه‌ چیز رو درباره رشته مجسمه سازی بررسی کنیم: از معرفی و توانایی‌های لازم گرفته تا بازارکار، درآمد، دانشگاه‌ها، آینده شغلی و حتی وضعیت این رشته تو ایران و کشورهای دیگه مثل ایتالیا و کره جنوبی. هدفم اینه که یه راهنمای جامع و کاربردی بهت بدم تا با دید باز تصمیم بگیری. پس با من همراه باش تا قدم ‌به ‌قدم این دنیای شگفت‌انگیز رو کشف کنیم!

محتوا

رشته مجسمه سازی، هنریه که ریشه‌هاش به هزاران سال پیش بر می‌گرده؛ از مجسمه‌ های ابتدایی غارنشین ‌ها که با استخوان و سنگ ساخته می‌شد تا شاهکارهای رنسانس مثل «داوود» میکل‌آنژ. این رشته به خلق آثار سه ‌بعدی با موادی مثل سنگ، چوب، فلز، گِل، برنز و حتی مواد مدرن مثل رزین، پلاستیک و فایبرگلاس می‌ پرداز ه. برخلاف نقاشی که روی یه سطح دو بعدی کار می‌کنه، مجسمه ‌سازی با حجم و فضا سروکار داره و بهت اجازه میده اثری بسازی که از هر زاویه، داستانی برای گفتن داشته باشه.

تو ایران، رشته مجسمه ‌سازی به‌ عنوان یکی از زیرشاخه ‌های هنرهای تجسمی تو دانشگاه‌ها تدریس میشه و هدفش پرورش هنرمندانیه که بتونن با ترکیب خلاقیت و تکنیک، آثار ماندگاری خلق کنن. این رشته فقط یه کار فنی نیست؛ بلکه یه زبان جهانیه که میتونه فرهنگ، تاریخ و احساسات رو روایت کنه.

چه بخوای مجسمه ‌های کلاسیک بسازی، چه آثار مدرن و انتزاعی، این رشته بهت فضا میده تا خودت رو پیدا کنی و اثری خلق کنی که نسل‌ ها ازش حرف بزنن.

برای اینکه تو رشته مجسمه سازی موفق بشی، باید یه سری توانایی و ویژگی داشته باشی که هم ذاتی باشن و هم بتونی با تمرین تقویتشون کنی:

  • خلاقیت و تخیل قوی: بدون ذهن خلاق، نمیتونی آثار بدیع و متفاوت خلق کنی. مجسمه ‌سازی یعنی تبدیل یه ایده خام به یه پیکره ملموس که حرف بزنه و مخاطب رو جذب کنه. 
  • مهارت‌های دستی: کار با ابزارهایی مثل قلم‌تراش، چکش، اره برقی، دستگاه‌های برش و حتی نرم‌افزار های دیجیتال نیاز به دقت و هماهنگی بالای دست و چشم داره. 
  • صبر و استقامت: ساخت یه مجسمه گاهی ساعت‌ها، روزها یا حتی ماه‌ها طول می‌کشه. مثلاً تراش یه مجسمه سنگی ممکنه هفته‌ها زمان ببره، پس اگه صبور نباشی، ممکنه وسط کار جا بزنی. 
  • دید فضایی و درک سه‌بعدی: باید بتونی حجم‌ ها رو تو ذهنت تصور کنی و بفهمی یه فرم چطور تو فضا شکل می‌گیره. این مهارت برای طراحی اولیه و اجرای اثر خیلی مهمه. 
  • شناخت مواد و ابزارها: هر ماده‌ ای (مثل سنگ، چوب، فلز یا رزین) رفتار خاص خودش رو داره و باید بلد باشی چطور باهاش کار کنی تا به نتیجه دلخواهت برسی. 
  • علاقه به هنر و تاریخچه‌اش: شناخت سبک‌ها، تاریخ هنر و آثار بزرگ دنیا بهت الهام میده و انگیزه‌ت رو بالا نگه میداره. 
  • انعطاف‌پذیری: گاهی مواد یا شرایط اون‌طور که می‌خوای پیش نمی‌رن، پس باید بتونی خودت رو با چالش‌ها تطبیق بدی و راه‌ حل پیدا کنی.

اگه این ویژگی‌ها رو داری یا میتونی پرورششون بدی، رشته مجسمه سازی می‌تونه برات یه دنیای پر از فرصت و لذت باشه. این رشته برای کسایی که عاشق کار عملی و خلق چیزهای ملموسن، یه انتخاب ایده‌آله.

تو ایران، رشته مجسمه سازی تو مقطع کارشناسی به‌صورت عمومی ارائه می‌شه و گرایش جداگانه‌ ای نداره، ولی تو مقاطع بالاتر مثل ارشد و دکتری می‌تونی تو زمینه‌هایی مثل هنرهای تجسمی، طراحی صنعتی یا هنر عمومی عمیق‌تر بشی. اما تو کشورهای دیگه، مثل ایتالیا، آمریکا یا کره جنوبی، گرایش‌های متنوع‌ تری وجود داره که هر کدوم یه مسیر خاص رو دنبال می‌کنن: 

  • مجسمه‌سازی کلاسیک: تمرکز روی تکنیک‌های سنتی مثل تراش سنگ، ریخته‌گری برنز و کار با مرمر، که تو کشورهایی مثل ایتالیا پرطرفداره و ریشه تو تاریخ داره. 
  • مجسمه‌سازی مدرن: استفاده از مواد غیرمعمول مثل پلاستیک، شیشه، نور یا حتی اشیای بازیافتی، با تأکید روی ایده‌های انتزاعی و نوآورانه. 
  • مجسمه‌سازی دیجیتال: طراحی سه ‌بعدی با نرم‌افزار هایی مثل ZBrush، Blender یا Rhino، که تو صنعت گیم، انیمیشن و معماری کاربرد داره و تو سال‌ های اخیر خیلی رشد کرده. 
  • مجسمه‌سازی محیطی: خلق آثاری که با طبیعت یا فضای شهری تعامل دارن، مثل کار های احمد نادعلیان تو ایران که نقش ‌هایی رو روی سنگ‌های رودخونه‌ها حکاکی می‌کنه.

این تنوع بهت اجازه میده بسته به علاقه و استعدادت، تخصص خودت رو پیدا کنی. مثلاً اگه عاشق تکنولوژی هستی، مجسمه‌ سازی دیجیتال میتونه برات جذاب باشه، یا اگه به سنت و تاریخ علاقه داری، سبک کلاسیک مناسبته.

رشته مجسمه سازی

رشته مجسمه سازی تو مقطع کارشناسی تو ایران حدود 130 تا 140 واحد درسی داره که تو 8 ترم (4 سال) ارائه می‌شه. این دروس به سه دسته اصلی تقسیم می‌شن:

دروس پایه (حدود 20-25 واحد):

  • مبانی هنرهای تجسمی: اصول رنگ، فرم و ترکیب‌بندی. 
  • طراحی پایه (اسکیس و پرسپکتیو): پایه طراحی سه‌بعدی و دوبعدی. 
  • تاریخ هنر ایران و جهان: شناخت سبک‌ها و دوره‌های هنری. 
  • کارگاه حجم‌سازی مقدماتی: آشنایی اولیه با ساخت حجم.

این دروس بهت کمک می‌کنه اصول اولیه هنر و درک فضایی رو یاد بگیری و برای مراحل بعدی آماده بشی.

دروس اصلی (حدود 50-60 واحد):

  • کارگاه مجسمه‌سازی 1 و 2: تمرین عملی با گِل، چوب و فلز. 
  • آناتومی بدن انسان: برای درک فرم بدن و ساخت مجسمه‌های انسانی. 
  • مواد و روش‌های ساخت: تکنیک‌هایی مثل ریخته‌گری، تراش و جوشکاری. 
  • هندسه و پرسپکتیو: برای طراحی دقیق‌تر فرم‌ها.

اینجا مهارت‌های عملی‌ت تقویت می‌شه و با ابزارها و تکنیک‌های اصلی آشنا می‌شی.

دروس تخصصی (حدود 30-40 واحد):

  • کارگاه مجسمه‌سازی پیشرفته: خلق آثار پیچیده‌تر. 
  • پروژه نهایی: ساخت یه اثر حرفه‌ای به‌عنوان پایان‌نامه. 
  • تحلیل آثار هنری: بررسی آثار معروف برای درک بهتر مفاهیم. 
  • کارگاه مواد جدید: کار با موادی مثل رزین و فایبرگلاس.

این بخش تو رو برای خلق آثار مستقل و ورود به بازارکار آماده می‌کنه.

ترکیب این دروس یه تعادل خوب بین تئوری و عمله. مثلاً وقتی تو کارگاه با گِل کار می‌کنی، هم باید فرم رو درست دربیاری و هم بتونی مفهومی که پشت اثرت هست رو توضیح بدی. این ساختار بهت کمک می‌کنه هم هنرمند بشی، هم حرفه‌ای، و هم بتونی تو دنیای واقعی حرفی برای گفتن داشته باشی.

بازارکار رشته مجسمه ‌سازی به عوامل مختلفی مثل مهارت، خلاقیت، تجربه، شبکه‌سازی و موقعیت جغرافیایی بستگی داره. بیایم این موضوع رو با جزئیات بیشتری باز کنیم و هم تو ایران و هم تو جهان بررسیش کنیم.

رشته مجسمه سازی

بازارکار رشته مجسمه سازی در ایران 

تو ایران، بازارکار مجسمه‌سازی هنوز به اندازه کشورهای غربی توسعه‌یافته نیست، ولی فرصت‌هایی وجود داره که با پشتکار می‌تونی ازشون استفاده کنی:

  1. تدریس: یکی از مسیرهای اصلی برای مجسمه‌سازها تدریس تو دانشگاه‌ها، آموزشگاه‌های هنری یا کارگاه‌های خصوصیه. مثلاً تدریس تو دانشگاه هنر تهران یا آموزشگاه‌های آزاد مثل آموزشگاه‌های خیابان انقلاب می‌تونه یه درآمد ثابت‌تر برات داشته باشه و بهت اجازه بده دانشت رو منتقل کنی. 
  2. کارگاه شخصی: خیلی از مجسمه‌سازها کارگاه خودشون رو راه می‌ندازن و آثارشون رو مستقیم به مشتری‌ها، گالری‌ها یا حتی حراجی‌ها می‌فروشن. مثلاً ساخت مجسمه‌های دکوراتیو برای خونه‌ها، باغ‌ها، رستوران‌ها یا حتی هدیه‌های خاص، یه گزینه پرطرفداره که با خلاقیت می‌تونی توش موفق بشی.

اگه خودت رو با نیازهای روز هماهنگ کنی و مهارت‌های جدید یاد بگیری، آینده روشنی تو این رشته داری.

درآمد رشته مجسمه سازی در ایران

درآمد تو ایران خیلی متغیره و به سطح تجربه، شهرت و نوع فعالیتت بستگی داره:

  • تازه‌کارها: اگه تازه شروع کرده باشی و تو کارگاه شخصی کار کنی، درآمد ماهانه‌ت بین 5 تا 10 میلیون تومنه. مثلاً ساخت مجسمه‌های کوچک برای فروش تو بازارچه‌های هنری یا سفارش‌های شخصی. 
  • متوسط‌ها: با چند سال تجربه و پروژه‌های کوچک (مثل تندیس‌های دکوراتیو یا مجسمه‌های سفارشی برای کافه‌ها)، می‌تونی 10 تا 20 میلیون تومن در ماه دربیاری. 
  • حرفه‌ای‌ها: اگه پروژه‌های بزرگ (مثل تندیس‌های شهری یا آثار گالری) بگیری، درآمدت می‌تونه به 50 میلیون تومن در ماه یا بیشتر برسه. مثلاً ساخت یه تندیس برای شهرداری ممکنه چند ده میلیون هزینه داشته باشه که بخش خوبی ازش به مجسمه‌ساز می‌رسه. 
  • تدریس: تدریس تو آموزشگاه‌ها یا دانشگاه‌ها بین 8 تا 15 میلیون تومن در ماه درآمد داره، بسته به سابقه و تعداد ساعت. مثلاً یه استاد پاره‌وقت تو دانشگاه هنر تهران ممکنه ساعتی 200 تا 300 هزار تومن بگیره.

مثلاً یه مجسمه‌ساز معروف مثل پرویز تناولی با فروش آثارش تو حراجی‌های بین‌المللی مثل کریستیز، میلیون‌ها تومن درآمد داشته (بعضی آثارش بالای 100 میلیون تومن فروخته شده). اما برای اکثر افراد، رسیدن به این سطح نیاز به سال‌ها تلاش، شهرت و ارتباطات قوی داره. درآمد تو ایران به شهر هم بستگی داره؛ مثلاً تو تهران و اصفهان به خاطر بازار بهتر، شانس درآمد بیشتره.

درآمد رشته مجسمه سازی در کانادا، آمریکا و ایتالیا

کانادا: یه مجسمه‌ساز متوسط سالانه 40,000 تا 70,000 دلار کانادا درمیاره (تقریباً 1.5 تا 2.5 میلیارد تومن با دلار 60 هزار تومنی). با پروژه‌های بزرگ یا کار تو شهرهای هنری مثل ونکوور و تورنتو، این رقم می‌تونه به 100,000 دلار (حدود 6 میلیارد تومن) هم برسه. مثلاً ساخت یه مجسمه عمومی تو یه پارک ممکنه 50,000 دلار هزینه داشته باشه که بخش زیادی ازش به هنرمند می‌رسه. 

آمریکا: درآمد سالانه بین 50,000 تا 100,000 دلاره (3 تا 6 میلیارد تومن). اگه برای گالری‌های معروف نیویورک یا استودیوهای بزرگ (مثل دیزنی، مارول یا Pixar) کار کنی، حتی تا 150,000 دلار (حدود 9 میلیارد تومن) هم ممکنه. مجسمه‌ساز های دیجیتال تو صنعت گیم گاهی ساعتی 50 تا 80 دلار می‌گیرن که درآمد سالانه‌شون رو حسابی بالا می‌بره. 

ایتالیا: متوسط درآمد سالانه 30,000 تا 60,000 یوروئه (حدود 2 تا 4 میلیارد تومن با یورو 65 هزار تومنی). ولی تو پروژه‌های موزه‌ای یا بازسازی آثار تاریخی (مثل موزه واتیکان یا پروژه‌های فلورانس)، می‌تونه به 80,000 یورو (حدود 5.2 میلیارد تومن) یا بیشتر برسه. مثلاً یه مجسمه‌ساز که تو بازسازی یه کلیسا کار می‌کنه، ممکنه سالانه 100,000 یورو هم دربیاره.

تو این کشورها، شهرت، سبک منحصربه‌فرد و بازاریابی قوی می‌تونه درآمدت رو چند برابر کنه. مثلاً یه مجسمه‌ساز معروف تو نیویورک با فروش یه اثرش تو حراجی Sotheby’s میتونه میلیون‌ ها دلار دربیاره، مثل جف کونز که آثارش گاهی بالای 10 میلیون دلار فروخته شده.

راهکارهای موفقیت در بازارکار

  1. شبکه‌سازی: با هنرمندها، گالری‌دارها و مشتری‌ها ارتباط برقرار کن. مثلاً شرکت تو رویدادهای هنری مثل آرت‌فرها یا دوسالانه‌ها. 
  2. حضور آنلاین: یه وب‌سایت یا صفحه اینستاگرام حرفه‌ای بساز و آثارت رو با عکس‌های باکیفیت و توضیحات جذاب نشون بده. مثلاً ویدیوهای تایم‌لپس از پروسه کار می‌تونه مخاطب رو جذب کنه. 
  3. تنوع مهارت‌ها: یادگیری تکنیک‌های دیجیتال (مثل چاپ سه‌بعدی)، کار با مواد جدید (مثل رزین) یا همکاری با صنایع دیگه (مثل معماری، طراحی صنعتی یا سینما) رو امتحان کن.
  4. شرکت تو رویدادها: نمایشگاه‌ها، جشنواره‌ها و حراجی‌ها راهی برای دیده شدنن. مثلاً دوسالانه ونیز، آرت بازل یا حتی حراجی‌های محلی.

بازارکار مجسمه‌سازی به تلاش و خلاقیتت بستگی داره، ولی اگه جدی باشی و خودت رو با نیازهای بازار هماهنگ کنی، می‌تونه یه مسیر شغلی پر از رضایت و درآمد باشه.

تو ایران، چند دانشگاه معتبر این رشته رو تو مقطع کارشناسی ارائه میدن:

  • دانشگاه تهران: قدیمی‌ترین و معتبرترین گزینه با امکانات کارگاهی خوب و اساتید با تجربه مثل بهروز دارش. 
  • دانشگاه هنر تهران: مرکز تخصصی هنر با تمرکز روی مجسمه‌سازی مدرن و معاصر، و کارگاه‌های مجهز.
  • دانشگاه الزهرا: ویژه بانوان، با برنامه‌های قوی تو هنرهای تجسمی و محیطی آروم برای خلاقیت. 
  • دانشگاه شاهد: امکانات قابل قبول و ظرفیت محدود، مناسب کسایی که دنبال رقابت کمترن. 
  • دانشگاه هنر اصفهان: با سابقه خوب و محیط هنری غنی، به‌خصوص به خاطر نزدیکی به آثار تاریخی مثل میدان نقش جهان.

برای قبولی، باید تو کنکور سراسری هنر شرکت کنی و بعد آزمون عملی رو با موفقیت بگذرونی. ظرفیت پذیرش معمولاً کمه (هر دانشگاه حدود 10الی20 نفر تو هر سال) و رقابت بالاست، پس باید حسابی آماده باشی. مثلاً دانشگاه تهران سال 1403 فقط 15 نفر ظرفیت داشت که نشون میده چقدر رقابت تنگاتنگه.

رشته مجسمه سازی
  1. آکادمی هنرهای زیبای فلورانس (ایتالیا): زادگاه رنسانس، جایی که میکل‌آنژ درس خونده. امکانات کارگاهی پیشرفته، اساتید متخصص و تاریخچه غنی داره که دانشجوها رو با سنت کلاسیک آشنا می‌کنه. 
  2. دانشگاه ییل (آمریکا): اساتید برجسته، برنامه‌های متنوع (از کلاسیک تا دیجیتال) و ارتباط قوی با گالری‌ها و موزه‌های جهانی مثل MoMA  .
  3. مدرسه هنرهای زیبای پاریس (فرانسه): ترکیبی از سنت و مدرنیته، با کارگاه‌های مجهز و فرصت‌های نمایشگاهی تو پاریس، پایتخت هنر اروپا. 
  4. دانشگاه توکیو (ژاپن): تلفیق هنر شرقی و غربی، با تمرکز روی تکنولوژی و نوآوری مثل مجسمه‌سازی دیجیتال و چاپ سه‌بعدی. 
  5. کالج سلطنتی هنر لندن (انگلیس): پروژه‌های نوآورانه و شبکه‌سازی قوی با گالری‌های بین‌المللی مثل Tate Modern، به‌خصوص تو لندن.

این دانشگاه‌ها به خاطر کیفیت آموزش، امکانات، اساتید و فرصت‌های شغلیشون سرآمدن و برای دانشجوهای بین‌المللی که دنبال اپلای هستن، خیلی پرطرفدارن.

طبق مدل MBTI، این تیپ‌ها برای رشته مجسمه سازی مناسبن:

  • INFP (خلاق و درون‌گرا): عاشق خلق آثار معنادارن، صبورن و ذهن خیال‌پردازی دارن که برای ایده‌پردازی عالیه. 
  • ISTP (عمل‌گرا و مهارت‌محور): با ابزارها راحت کار می‌کنن، تو حل مسائل فنی قوین و از کار عملی لذت می‌برن. 
  • ENFP (پرانرژی و ایده‌پرداز): ذهن باز دارن، از تجربه‌های جدید استقبال می‌کنن و خلاقیتشون بالاست که تو سبک‌های مدرن به کار میاد.

این افراد معمولاً صبورن، به جزئیات توجه دارن و از خلق چیز های جدید با دستاشون لذت می‌برن. اگه خودت رو تو این تیپ‌ها می‌بینی یا ویژگی‌های مشابه داری، احتمالاً تو این رشته می‌تونی بدرخشی.

برای اپلای به دانشگاه ‌های خارجی، این‌ها لازمه:
  • پورتفولیو: مجموعه‌ای از آثارت (حداقل 10-15 کار با کیفیت) که خلاقیت، مهارت و سبک شخصبت رو نشون بده. مثلاً ترکیبی از مجسمه‌های گِلی، سنگی و دیجیتال. 
  • مدرک زبان: IELTS 6.5 یا TOEFL 90 به بالا (برای ایتالیا گاهی مدرک ایتالیایی مثل CILS لازمه). 
  • مدارک دیگه: رزومه (شامل نمایشگاه‌ها یا پروژه‌ها)، توصیه‌نامه (از اساتید یا کارفرماها)، انگیزه‌نامه (توضیح علاقه‌ت به این رشته و هدفهات). 
کشورهای محبوب:
  • ایتالیا: هزینه پایین (سالانه 1000الی4000 یورو) و تاریخ غنی، با دانشگاه‌هایی مثل آکادمی فلورانس. بورسیه DSU تا 5000 یورو در سال هم داره. 
  • کانادا: فرصت‌های شغلی و فاند (تا 20,000 دلار سالانه)، مثلاً دانشگاه بریتیش کلمبیا یا OCAD. 
  • آمریکا: امکانات پیشرفته، ولی هزینه بالا (20,000الی50,000 دلار سالانه)، مثل دانشگاه ییل یا RISD که بورسیه‌های هنری تا 30,000 دلار میدن.

اگه پورتفولیوت قوی باشه و رزومه خوبی داشته باشی، شانس گرفتن بورسیه یا پذیرش تو دانشگاه‌ های برتر زیاده. مثلاً تو کانادا، بورسیه‌های هنری گاهی تا 50٪ هزینه‌ها رو پوشش میدن.

کنکور عملی رشته مجسمه سازی تو ایران یه مرحله کلیدیه برای قبولی. تو این آزمون:

  • بخش طراحی: یه طرح اولیه (اسکیس) ازت میخوان که معمولاً یه فرم ساده مثل سر انسان، حیوان یا یه شیء روزمره‌ست. باید تناسب و پرسپکتیو رو رعایت کنی. 
  • بخش حجم‌سازی: با موادی مثل گِل، گچ یا خمیر باید یه حجم سه‌بعدی بسازی که خلاقیت و مهارتت رو نشون بده. مثلاً ممکنه ازت بخوان یه فرم انتزاعی یا یه فیگور انسانی بسازی. 
  • زمان و شرایط: زمان محدوده (حدود 3الی4 ساعت) و دقت، تناسب، تمیزی کار و خلاقیت خیلی مهمه. ابزارها رو خودت باید ببری (مثل قلم‌تراش و گِل).

ضریب این آزمون 4ه و تأثیر زیادی تو رتبه‌ت داره (تقریباً 60٪ نمره کل). برای موفقیت، باید قبلش با تکنیک‌ها آشنا باشی، طراحی سه‌بعدی تمرین کنی و سرعت عملت رو بالا ببری. آموزشگاه‌های هنری تو تهران، اصفهان و شیراز دوره‌های آمادگی خوبی دارن که معمولاً 3الی6 ماه طول می‌کشه و هزینه‌شون از 2 تا 5 میلیون تومنه.

رشته مجسمه سازی

متأسفانه تو ایران، رشته مجسمه سازی بدون کنکور تو دانشگاه‌های دولتی یا آزاد ارائه نمی‌شه. این رشته به خاطر ماهیت تخصصیش همیشه نیاز به کنکور سراسری و آزمون عملی داره. اگه دنبال راه بدون کنکور هستی، می‌تونی دوره‌های آزاد تو آموزشگاه‌های هنری رو امتحان کنی. مثلاً: 

آموزشگاه‌های تهران: مثل آموزشگاه‌های خیابان انقلاب یا هفت‌ تیر. 

آموزشگاه‌های شهرهای دیگه: مثل آموزشگاه پارتاک تو اصفهان یا شیراز.

این دوره‌ها مدرک رسمی نمیدن و بیشتر برای مهارت‌آموزیه. هزینه‌شون از 2 تا 5 میلیون تومن برای چند ماهه و برای کسایی که می‌خوان سریع وارد بازارکار بشن، مناسبه. اما اگه مدرک دانشگاهی می‌خوای، راهی جز کنکور نیست.

پرویز تناولی: پدر مجسمه‌سازی مدرن ایران، معروف به مجموعه «هیچ» و آثار برنزی که تو حراجی‌های جهانی مثل کریستیز فروخته شدن. مثلاً اثر «شاعر نشسته»ش سال 2017 حدود 1 میلیون دلار فروش رفت. 

احمد نادعلیان: با آثار محیطیش مثل نقش‌های روی سنگ‌های رودخونه‌ها شناخته می‌شه و تو دنیا هم معروفه. کارهاش ترکیبی از هنر و طبیعته. 

بهروز دارش: سبک خاص و خلاقانه‌ش تو مجسمه‌های انتزاعی، اون رو متمایز کرده. آثارش تو نمایشگاه‌های داخلی و خارجی نمایش داده شده.

این اساتید نه ‌تنها تو ایران، بلکه تو صحنه بین‌المللی هم تأثیرگذارن و آثارشون برای دانشجوهای این رشته الهام‌ بخشه.

میکل‌آنژ (ایتالیا): شاهکارهایی مثل «داوود» و «پیِتا» که هنوز بی‌رقیبن و استانداردهای کلاسیک رو تعریف کردن. 

آگوست رودن (فرانسه): خالق «متفکر» و «دروازه جهان»، با سبک رئالیستی و احساسی که مجسمه‌سازی مدرن رو متحول کرد. 

لوییز بورژوا (آمریکا): با مجسمه‌های انتزاعی مثل «عنکبوت» (Maman)، احساسات عمیق رو نشون داد و تو قرن بیستم درخشید.

این هنرمندها با نوآوری و خلاقیت، استانداردهای مجسمه‌سازی رو بالا بردن و هنوزم منبع الهام برای نسل‌های جدیدن.

ایتالیا مهد مجسمه‌سازی کلاسیکه و زادگاه رنسانس. رشته مجسمه سازی تو این کشور هم به سبک سنتی (مثل کار با مرمر کارارا) و هم مدرن تدریس می‌شه. دانشگاه‌هایی مثل آکادمی هنرهای زیبای فلورانس بهترین امکانات رو دارن، از کارگاه‌های مجهز گرفته تا دسترسی به موزه‌ها و آثار تاریخی. دانشجوها می‌تونن از تاریخ غنی این کشور الهام بگیرن و تو محیطی کار کنن که میکل‌آنژ و داوینچی توش رشد کردن. بازارکارش هم به خاطر توریسم و پروژه‌های هنری قویه.

مثلاً بازسازی مجسمه‌ های کلیساها یا ساخت آثار برای گالری‌های فلورانس، فرصت‌های زیادی داره. هزینه تحصیل هم نسبت به آمریکا کمتره (حدود 1000-4000 یورو در سال) و بورسیه‌هایی مثل  DSU (تا 5000 یورو) برای دانشجوهای بین‌ المللی در دسترسه.

رشته مجسمه سازی

تو کره جنوبی، مجسمه‌سازی ترکیبی از سنت و تکنولوژیه. دانشگاه‌هایی مثل دانشگاه ملی سئول (SNU) و دانشگاه هونگ‌ایک این رشته رو با تأکید بر چاپ سه‌بعدی، طراحی دیجیتال و مواد مدرن ارائه می‌دن. مثلاً دانشجوها یاد می‌گیرن چطور با نرم‌افزارهای سه‌ بعدی مثل ZBrush کار کنن یا مجسمه‌هایی با پرینتر سه‌ بعدی بسازن. بازارکارش به خاطر رشد صنعت خلاق، طراحی شهری و حتی کی‌پاپ (برای ساخت المان‌های صحنه یا موزیک‌ویدیوها) رو به توسعه‌ست. مثلاً تو سئول، مجسمه‌سازها تو پروژه‌های معماری مدرن یا نمایشگاه‌های هنری مثل KIAF (نمایشگاه بین‌المللی هنر کره) فعالن. این کشور برای کسایی که دنبال تلفیق هنر و نوآوری هستن، گزینه جذابی محسوب می‌شه و فرصت‌های شغلیش تو سال‌های اخیر بیشتر شده.

کتاب The Sculptor’s Bible نوشته John Plowman: راهنمای جامع تکنیک‌های مجسمه ‌سازی، از تراش سنگ تا ریخته‌گری.

کتاب Sculpture: Principles and Practice نوشته Louis Slobodkin :اصول اولیه و کاربردی برای شروع، با مثال‌های عملی.

کتاب مجسمه‌سازی در ایران نوشته پرویز تناولی: مرجع خوبی برای تاریخچه و سبک‌های ایران، با نگاهی به آثار سنتی و مدرن.

کتاب Modeling and Sculpting the Human Figure نوشته Edouard Lanteri: برای یادگیری آناتومی و فرم بدن، که تو مجسمه‌سازی انسانی خیلی مهمه.

کتاب Contemporary Sculpture: An Evolution نوشته Carin Kuoni : مروری بر مجسمه ‌سازی مدرن و معاصر، برای کسایی که دنبال سبک‌های جدیدن.

این کتاب‌ها هم برای دانشجوها و هم حرفه‌ای‌ها کاربرد دارن و می‌تونن پایه‌ت رو قوی‌تر کنن. بعضی‌هاشون تو ایران ترجمه شدن و تو کتابخونه‌های دانشگاهی مثل دانشگاه تهران پیدا میشن.

دریافت کتاب های رشته مجسمه سازی

همون‌طور که گفتم، حدود 135 واحد تو 8 ترمه که به این صورت تقسیم میشه:

  • دروس پایه (20-25 واحد): مبانی هنرهای تجسمی، طراحی پایه، تاریخ هنر ایران و جهان، کارگاه حجم‌سازی، عکاسی مقدماتی (برای مستندسازی آثار). 
  • دروس اصلی (50-60 واحد): کارگاه مجسمه‌سازی 1 و 2، آناتومی، مواد و روش‌های ساخت (تراش، ریخته‌گری، جوشکاری)، هندسه، طراحی پیشرفته. 
  • دروس تخصصی (30-40 واحد): کارگاه مجسمه‌سازی پیشرفته، پروژه نهایی (یه اثر کامل)، تحلیل آثار هنری، کارگاه مواد جدید (مثل رزین و فایبرگلاس).

بعضی دانشگاه‌ها دروس اختیاری مثل مجسمه‌سازی محیطی یا نرم‌افزارهای طراحی هم دارن. این ساختار بهت اجازه می‌ده هم مهارت عملی پیدا کنی و هم پایه نظری قوی داشته باشی. مثلاً تو پروژه نهایی، باید یه اثر کامل بسازی که هم تکنیکت رو نشون بده، هم خلاقیتت رو، و معمولاً تو گالری دانشگاه نمایش داده میشه.

رشته مجسمه سازی

رشته مجسمه سازی یه مسیر پرچالش ولی فوق‌العاده جذابه که اگه خلاقیت، صبر و پشتکار داشته باشی، می‌تونه تو رو به جاهای بزرگی برسونه. از بازارکار متنوع ایران و جهان گرفته تا دانشگاه‌های معتبر و فرصت‌های اپلای، این مقاله سعی کرد همه‌چیز رو با جزئیات برات باز کنه. حالا نوبت توئه که قدم اول رو برداری و تو این دنیای شگفت‌انگیز غرق بشی. به قول میکل‌آنژ: «هر سنگ یه مجسمه تو دلش داره، فقط باید پیداش کنی.» امیدوارم این راهنما بهت کمک کنه تا مسیرت رو پیدا کنی و با افتخار به دوستات معرفیش کنی. اگه آماده‌ای، دست به کار شو و اثری خلق کن که دنیا رو شگفت‌زده کنه!

رشته مجسمه سازی به انگلیسی چی میشه؟

Sculpture یا تو محیط آکادمیک ” Bachelor of Fine Arts in Sculpture”.

کدام دانشگاه‌ ها رشته مجسمه سازی دارن؟

تو ایران: دانشگاه تهران، هنر تهران، الزهرا، شاهد، هنر اصفهان. تو جهان: آکادمی فلورانس، ییل، پاریس، توکیو، لندن. 

آزمون عملی رشته مجسمه سازی چطوریه؟

طراحی و ساخت یه حجم ساده با گِل یا گچ تو زمان محدود (3الی4 ساعت). 

درآمد یه مجسمه‌ ساز چقدره؟

تو ایران 5الی50 میلیون تومن در ماه، تو خارج 30,000 – 150,000 دلار یا یورو در سال.

امیر رضا کرم بیگی
امیر رضا کرم بیگی وب‌سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *